در زمان ورود به کانادا چقدر پول همراه داشته باشیم؟ پاسخ کوتاه و شفاف

مارکوپولو( عسل) : این مطالب قابل استفاده برای مهاجرین کانادا و استرالیا است و کلیات مطلب چندان تفاوتی با هم ندارد.

مجید بسطامی - شرکت کنپارس

 صرفنظر از حداقل‌های قانونی، یک خانواده مهاجر برای گذران زندگی در ماه‌های اول چه مقدار پول نیاز دارد؟

 قبل از هر چیز باید مشخص کنیم منظور ما از ماه‌های اول چه مدت زمان است. من این زمان را یک سال فرض می‌کنم. چرا؟

 هر مهاجر تازه‌وارد برای غلبه بر گیج‌خوردن‌های اولیه، مقابله با مشکلات روحی و کسب اعتماد به نفس، انجام امور ضروری اولیه، اسکان دائم، آشنایی با فضای جدید و دریافت همه کارت‌ها و مدارک و ثبت نام‌های اولیه به حدود ۳ ماه زمان نیازمند است. این همان مدتی‌است که راهنمایی‌های مربوط به آن تحت عنوان ۱۰۰ روز اول در کانادا به مرور در اختیار شما قرار می‌گیرد. اگر در این مدت رفتن به کارگاه‌های آموزشی و آماده کردن مواد تبلیغاتی خود را آغاز نمایید زمان برای خود خریده‌اید اما خوب برای بسیاری از افراد، انجام همه این کارها در این مدت محدود ساده نیست.

 در این مدت و ادامه آن، شما باید ظرف حداکثر ۶ ماه با بررسی همه جوانب، برنامه استقرار کوتاه مدت خود را مشخص کنید. منظور از این برنامه پاسخ به سوالات کلیدی نظیر این است:

 آیا برای موفقیت باید درس بخوانم؟ در کجا؟ چه شرایطی دارد؟» و یا

  • «آیا باید جذب بازار کار شوم؟ ادامه رشته خودم یا یک شغل جدید؟ چه مراحلی دارد و به چه شکلی؟...» و یا
  • «آیا باید در اندیشه راه اندازی یک بیزینس شخصی باشم؟ مثلاً یک فرنچایز؟ چه ضرورت‌هایی را باید در نظر بگیرم؟...».

 از این زمان به بعد مقدمات کارها را فراهم می‌کنید مثلاً برای کاریابی براساس روش‌ها و امکانات متنوع موجود اقدام می‌کنید و یا مدارک و مستندات مورد نیاز برای ادامه تحصیل را آماده و ارسال می‌کنید یا به سراغ گردآوری اطلاعات درباره نحوه راه‌اندازی بیزینس شخصی می‌روید (که البته جزییات زیادی دارد و من به شخصه آغاز چنین کاری را در ۲ سال اول توصیه نمی‌کنم).

 ممکن است این کارها را شما زودتر آغاز کرده باشید. .اما بهر حال اگر شما تا قبل از ۶ ماه تکلیف خود را به طور روشن مشخص نکرده باشید معنایش این است که در حال اتلاف منابع خود هستید و این تاخیر همچنان ادامه می‌یابد و منابع مالی شما را به شدت تحت تاثیر قرار می‌دهد اما اگر تصمیم بگیرید و برنامه خود را دنبال کنید و این برنامه واقع‌بینانه طراحی شده باشد قاعدتاً شما قبل از پایان یک سال مسیر جدیدی با منابع مالی تعریف شده بر روی خود گشوده‌اید (مثلاً مشغول به کار شده‌اید و یا وام تحصیلی گرفته‌اید و یا از وام بانکی بهره مند شده‌اید و کسب و کارتان حداقل در حد تامین کردن مخارج زندگی درآمدزا شده است) و دیگر پولی که از ایران آورده‌اید تنها محل تامین زندگی شما نیست.

 پس فرض ما این است که شما برای یک سال تامین خانواده خود به میزان معقولی پول نیازمندید. این میزان چقدر است؟ دیدگاه‌ها متنوع است مثلاً آقا و خانم نورانی (گول اسم فامیلشان را نخورید! هندی‌الاصل هستند نه ایرانی) در کتاب راهنمای خود این اعداد را پیشنهاد داده‌اند:

 

تعداد افراد خانواده

مبلغ (دلار کانادا)

یک نفر

۲۵۰۰۰

یک زوج

۳۰۰۰۰

زوج با یک بچه زیر ده سال

۳۳۰۰۰

زوج با یک بچه بالای ده سال

۳۵۰۰۰

به ازای هر بچه بیشتر زیر ده سال

۱۰۰۰

به ازای هر بچه بیشتر بالای ده سال

۲۰۰۰

 به نظر من این اعداد کمی بالاتر از رقم واقعی هستند اما چند نکته سبب می‌شود که با ایده آنها به طور کلی موافقت کنم ۱- آنها هزینه‌های پرواز (بلیط یک سره) را هم در این فهرست منظور کرده‌اند، ۲- اسکان موقت اولیه خودش به دلیل ضرورت تهیه برخی اقلام، هزینه‌های مازادی دارد که معمولاً حدود یک ماه اجاره خانه می‌شود، ۳- مهاجر تازه وارد که هنوز با سیستم فروشگاهی کانادا آشنا نشده بسیاری از اجناس را گرانتر از آن چیزی که امثال ما پس از چند سال زندگی و یافتن فوت و فن‌ها می‌دانیم تهیه می‌کند.

 پس بیایید همین اعداد را به عنوان یک پاسخ سریع و روشن برای این سوال که با چقدر پول باید به کانادا بیاییم انتخاب کنیم. اگر به مجموعه توصیه‌های ما در این مجموعه مطالب عمل کنید احتمالاً هزینه‌های یکساله شما کمتر از این خواهد شد.

 اما چند نکته:

 این اعداد بیشتر بر مبنای سطح قیمت‌ها در تورنتو و ونکوور تنظیم شده‌اند. شما در محاسبه هزینه‌های مونترال می‌توانید به عددی حدود ۲۰ تا ۲۵ درصد کمتر از این فکر کنید.

 برای برخی هزینه‌های اصلی نظیر اقامت دائم، گزینه آپارتمان اجاره‌ای انتخاب شده در حالیکه شما با انتخاب بیسمنت می‌توانید حدود ۵ تا ۱۰ درصد کاهش فرض کنید.

 اگر این میزان پول همراه نیاوریم چه می‌شود؟ آسمان زمین نمی‌آید. یا باید هدفگیری مالی خود را به زودتر از یک سال کاهش دهید و برای تامین مابقی زمان فکری کنید و یا زودتر در جستجوی یک کار Survival باشید تا ذخیره مالی خود را با نرخ ملایم‌تری کاهش دهید.

 آیا برای گرفتن شغل Survival باید تا ۶ ماه و یا یک سال صبر کرد. به نظر من هرگز. پیشنهاد من این است که به گونه‌ای حرکت کنید که حتماً بعد از سه ماه یک چنین کاری را آغاز کنید اما مهم این است که این کار بر روی برنامه اصلی شما تاثیر منفی نگذارد و مثلاً شما را از رفتن به کارگاه‌های کاریابی یا آماده کردن رزومه و کاورلتر بازندارد. به همین دلیل یافتن یک شغل پاره وقت بهتر از تمام وقت است.

 

سفر به کانادا: چه چیزهایی را همراه داشته باشیم؟

می‌خواهیم راهی سفری مهم به خارج از مرزهای وطن شویم. سفری که بر خلاف گذشته بلیط آن یک سره است. محدودیت‌های ما فراوان است و چیزهای ضروری نیزهم. به کدام کالاها و اجناس بیشتر نیاز داریم و بهتر است آنها را در این سفر همراه خود کنیم؟

 
در پاسخ به اینکه: «چه همراه بیاوریم؟» می‌توان یک جزوه چند صفحه‌ای پاسخ گفت اما واقعیت این است که آنچه همراه می‌کنیم وابستگی زیادی به شرایط مالی، روحی و خانوادگی ما دارد. قاعده کلی این است: «هر چه کمتر بهتر. برای هر آنچه که انتخاب می‌کنید دلایل واقعاً متقاعد کننده‌ای داشته باشید.»
 
چرا شرایط مالی؟
 
همانطور که قبلاً بیان شد شما جمعاً و از طریق حدود 35 تا 38 کیلو، کم یا بیش (46 کیلو برای دو چمدان 23 کیلویی منهای وزن خود چمدان‌ها)، به ازای هر نفر امکان انتقال رایگان بار از طریق بلیط دارید. برای بیش از این، هر چقدر که باشد باید هزینه بپردازید: به صورت اضافه بار همراه مسافر (که معمولاً گرانترین و غیر اقتصادی‌ترین راه است) یا ارسال از طریق فریت بار و انتقال هوایی (که بسیار اقتصادی‌تر از روش قبلی است و می‌توان بار را همزمان یا چند روز پس از رسیدن به مقصد دریافت کرد) و یا از طریق ارسال بار از طریق دریایی (که بسیار ارزانتر از روش‌های قبلی است اما معمولاً بین 45 روز تا دو ماه زمان می‌برد.) در همه این روش‌ها یک پای محاسبات، اقتصادی و مالی است و پایه دیگر میزان ضرورت زمانی. یعنی اینکه مثلاً این وسیله مورد نظر را شما باید همزمان و در لحظه ورود به کانادا داشته باشید یا تاخیر در دریافت آن مشکلی ایجاد نمی‌کند.
 
اما مسئله مالی جنبه‌های دیگری هم دارد؛ «ما با وسائل فعلی خود چه کنیم؟» فرض کنیم که سرویس خوب آشپزخانه داریم و از طریق دوستان یا اطلاعات همین وب‌سایت دریافته‌ایم که وسائل با کیفیت آشپزخانه در کانادا به شدت گران هستند. ما هم که پیشتر برای این وسائل پول داده‌ایم. آیا باید آنها را به قیمت خیلی ارزان و چه بسا به ثمن بخس در ایران رها کنیم و بعد در کانادا برای آنها مجدد پول خرج کنیم یا صرف می‌کند که همراه خود بیاوریم؟ نظیر همین سوال درباره ده‌ها وسیله دیگر منزل هم قابل طرح است.
از آن بدتر وضع کالاهای لوکس‌تر و عتیقه‌جات است که چه بسا پول بسیار زیادی برای آنها مصرف کرده باشیم و حالا دلمان نمی‌آید که به راحتی آنها را از دست بدهیم.
 
همین طور که می‌بینید برای خانواده‌های مختلف سناریوهای متنوعی وجود دارد. زوج جوان متخصصی که تازه چند سالی است با هم زندگی مشترک تشکیل داده‌اند و در این وانفسای اوضاع اقتصادی ایران احتمالاً در منزل اجاره‌ای زندگی کرده‌ و اسباب و اثاثیه زیادی هم به غیر از اندکی «تیر و تخته» فراهم نکرده‌اند به راحتی می‌توانند قید آنها را بزنند و با نزدیک کردن آنها به پول، همه نیازها را در آینده تامین کنند (بعداً در ذیل همین سر فصل 100 روز اول... توضیح خواهیم داد که نخستین وسایل زندگی را چگونه و از کجا تامین کنیم که بسیار اقتصادی‌تر باشد.) اما خانواده جا افتاده تری که چه بسا برخی از این وسائل جنبه‌های عاطفی برایشان دارد و یا خانواده متمولی که از طریق ویزای سرمایه‌گذاری قصد مهاجرت دارد بعید نیست که حتی چند کانتر بار از طریق دریا به مقصد کانادا ارسال کند و البته هزینه‌های آن را هم بپردازد.
 
جنبه دوم، مسائل روحی و عاطفی است. وسایل و امکاناتی هستند که قابل ارزیابی و سنجش مالی نیستند و زندگی هر کس را معنا می‌دهند. فلان کاردستی دوران کودکی؛ آخرین هدیه مادر از دست رفته؛ آلبوم‌های عکس خانوادگی؛ عروسکی که برای فرزندتان حکم مونس شبها را دارد ...توجه داشته باشید که در هنگام زندگی در غربت خیلی از این عناصر ارزش بیشتری پیدا می‌کنند اما البته نباید در همراهی چنین وسایلی دچار افراط شد. شما برای ساختن یک زندگی بهتر دست به مهاجرت زده‌اید نه برای غوطه خوردن در نوستالژی گذشته.
 
جنبه نهایی، مسائل خانوادگی است. خانواده‌های پرجمعیت نسبت به خانواده‌های کم جمعیت، خانواده‌های قدیمی‌تر نسبت به خانواده‌های جدیدتر، خانواده‌هایی که سابقه زندگی دور از هم اعضا را دارند در مقابل آنهایی که هیچگاه از هم دور نبوده‌اند و... هر یک سناریوهای متفاوتی در مورد اشیایی که باید همراه کنند دنبال می‌کنند.
 
شما از هر گروه که هستید بهتر است چنین کنید:
 
  • با رایزنی و جستجو، فهرستی از کالاهای مورد نیاز خود (فهرست ضرورت‌ها) برای زندگی اولیه در کانادا فراهم کنید (مطالب این وب سایت می‌تواند به شما کمک کند). مهم تاکید بر روی مواردی است که تهیه آنها در کانادا یا غیر ممکن است یا بسیار گرانتر از ایران تمام می‌شود. این موارد شامل انواع پوشاک، وسایل آشپزخانه و برخی وسائل اتاق خواب چون پتو و متکا می‌تواند بشود.(لطفاً آفتابه را از این لیست حذف کنید! مشابه آن با کارکردهایی به مراتب بهتر در کانادا موجود است.) توجه داشته باشید که در این فهرست اولویت با داشته‌های خودتان است اما احتمال دارد خرید برخی از آنها صرف کند.
  • از آن بخش از وسائل زندگی خود که احتمال می‌دهید و یا علاقه‌مندید همراه خود منتقل کنید (فهرست علایق) لیستی تهیه کنید.
  • مشترکات این دو لیست را استخراج کنید. این فهرست بیشترین احتمال را در همراهی با شما (به هر روش ممکن) خواهند داشت.
  • در مورد سایر کالاهای فهرست ضروریات مداقه کنید: ارزش آنها به ریال (اگر مجبور به تهیه مجدد آنها هستید)+ وزن تقریبی آنها (و ارزش ریالی هزینه انتقال به کانادا) چقدر می‌شود؟ تهیه آن در کانادا چقدر هزینه دربر دارد؟ خوشبختانه این روزها با حضور اینترنت، امکان جستجو و یافتن پاسخ چندان سخت نیست. توجه داشته باشید که به دلیل نرخ بالای تورم در ایران و تثبیت نسبی نرخ ارز، اختلاف قیمت بسیاری از کالاها در چند سال اخیر به شدت گذشته نیست لذا در مشاوره با دوستانتان در کانادا، ضمن احترام به تجارب آنها این نکته را در نظر داشته باشید.
  • در مورد باقیمانده کالاهای فهرست علایق به این سوالات پاسخ دهید: 1- میزان این علاقه چقدر است؟ (سعی کنید از خیلی زیاد تا خیلی کم رتبه‌بندی کنید)، تلاش کنید موارد خیلی کم و کم و حتی متوسط را به مرور حذف کنید. این کار در بار اول سخت است اما اگر چند روز فاصله بیاندازید تصمیم‌گیری راحت‌تر می‌شود. 2- به فرض انتقال آنها به کانادا می‌خواهید با آنها چه کنید؟ توجه داشته باشید که ممکن است تا مدت‌ها مکان وسیع و مناسبی برای انبار کردن این کالاها در اختیار نداشته باشید. البته راه‌ها و روش‌هایی وجود دارد اما بسیاری از آنها مستلزم پرداخت هزینه است. آیا چنین هزینه‌هایی ضرورت دارد؟
  • در مورد آن دسته از کالاهای فهرست علایق که هنوز سرسختانه مقاومت می‌کنند به این پرسش پاسخ دهید: آیا می‌توانم آنها را برای مدت حدود یک سال در جایی در ایران نگه دارم و بعد ارسال کنم؟ چنین کاری مستلزم هزینه است؟ چقدر؟ معمولاً همه ما آن قدر دوست و آشنا داریم که بتوانیم این کالاها را بدون پرداخت هزینه در جایی انبار کنیم. از آنجا که بر اساس قوانین گمرک کانادا این اجازه به شما داده شده که در زمان مهاجرت، ظرف مدت محدودی پس از مهاجرت یک نوبت دیگر کالاهای زندگی شخصی خود را بدون پرداخت هزینه‌های گمرکی وارد نمایید به شما توصیه می‌کنم در مورد کالاهای غیرضروری فهرست دوم حتماً از این فرصت استفاده کنید. چون احتمالاً در مدت این یک سال و با تصویر جدیدی که از مهاجرت و الگوهای حاکم بر زندگی کانادایی پیدا می‌کنید موارد قابل توجهی از این فهرست حذف خواهند شوند.
اجازه دهید یک بار دیگر مسیر آمادگی و تصمیم‌گیری را مرور کنیم:
 
  • فهرستی از کالاهای ضروری برای آغاز زندگی در کانادا فراهم کنید. (فهرست ضرورت‌ها)
  • فهرستی از کالاهایی که علاقه‌مند به انتقال آنها هستید فراهم کنید. (فهرست علایق)
  • مشترکات دو فهرست را استخراج کنید.
  • فهرست ضرورت‌ها را از زاویه اقتصادی ارزیابی کنید و آن بخشی را که مجموعه هزینه‌های آنها برای تهیه در ایران و انتقال به کانادا کماکان به صرفه است در لیست نگه دارید.
  • در مورد فهرست علایق، موارد کم اهمیت‌تر را به مرور حذف کنید تا به مهم‌ترین موارد برسید.
  • آن دسته از فهرست علایق را که می‌توان برای مدت طولانی‌تری در ایران باقی گذاشت از لیست حذف کنید.
حال شما به دو فهرست نهایی رسیده‌اید که احتمالاً اقلام آنها باید همراه شما (مستقیماً در هواپیما و یا به صورت ارسال مجزای هوایی- فریت) وارد کانادا شوند. مرحله نهایی بازبینی این فهرست با توجه به برخی نکات در زیر آمده است:
 
  • آیا امکان دارد که اجناس فهرست ضرورت‌ها به حداقل تقلیل یابند. مثلاً اگر ظرف و ظروف برداشته‌ایم به میزانی باشد که واقعاً برای راه اندازی اولیه زندگی ضروری است و نظیر اینها
  • آیا امکان تغییر فرمت برخی از آنها وجود دارد (مثلاً تبدیل عکس‌ها به صورت CD)؟
  • آیا مطمئن هستیم که نمی‌توانیم برخی از این کالاها (نظیر فرش‌ها) را با قیمتی مناسب در کانادا تهیه کنیم؟ توضیح اینکه همواره می‌توان در میان فرش‌فروشان ایرانی، فروشگاهی را یافت که با تخفیف خیلی خوب چنین محصولاتی را ارائه دهد. البته به همه توصیه می‌شود که حداقل یک یا دو زیرانداز خوب ایرانی (قالیچه، گلیم، گبه ...) برای انتقال حال و هوای ایرانی و رفع نیازهای ضروری اولیه با خود همراه کنند.
  • چقدر برای هزینه‌های نقل و انتقال کالا در نظر گرفته‌ایم؟ آیا کفاف انتقال همه این کالاها را می‌دهد یا باید دست به انتخاب بزنیم؟
  • آیا دوست دیگری هم برای اولین بار در حال انتقال بار خود به صورت فریت است؟ می‌دانید که با افزایش میزان بار، هزینه واحد آن کاهش می‌یابد. مثلاً هزینه هر کیلو بار اگر شما بیش از 100 کیلو بار ارسال کنید کمتر از هزینه هر کیلو زیر این مقدار است. پس شاید با انتقال هر دو بار تحت یک نام، بتوان این انتقال را اقتصادی‌تر کرد. از آنجا که گمرک به این اجناس تعلق نمی‌گیرد جای نگرانی برای اضافه هزینه نیست.
 
با ارزیابی همه این موارد می‌توان به لیستی منسجم‌تر، ضروری‌تر و اقتصادی‌تر رسید.به رغم همه اینها چنانچه بودجه شما اجازه بدهد شاید همراه کردن این اقلام، اقتصادی به نظر می‌رسد:
در آشپزخانه،
  • آبکش در چند اندازه مختلف. توری (صافی) چای هم فراموش نشود.
  • یک سری قابلمه (خصوصاً نچسب) در چند اندازه
  • انواع چاقو و کارد آشپزخانه
  • یک سری قاشق و چنگال و مخلفات مرتبط
  • یک سرویس چینی سبک و با کیفیت (هر چقدر سرویس کم تعدادتر اما متنوع‌تر باشد بهتر است). اگر جا ندارید تنها به تعداد اعضا خانواده بردارید.
  • سبزی خشک به میزان لازم برای چند ماه (تنها در صورتیکه جا داشته باشید.) از آوردن سبزی سرخ کرده منجمد شده خودداری کنید.
  • جداً از آوردن آجیل خودداری کنید. در کانادا آجیل فروشی ایرانی به قدر کفایت هست. محصولات تولید کالیفرنیا هم کیفیت لازم را دارند. در لحظه آخر هم دوست و آشنا برایتان آجیل خواهند آورد.
  • از آوردن کشک خودداری کنید. همچنین مربا و نظایر اینها. همه اینها در انواع بسیار متنوع‌تر در کانادا به وفور موجود است.
اتاق خواب و پوشاک،
 
  • پتوی خوب و سبک. حتی اگر بخرید صرف می‌کند.
  • چند دست ملحفه، لحاف‌های سبک پشم شیشه و متکاهای فشرده سبک و بازنشده که حجم بسیار اندکی را اشغال می‌کنند. اجناس بسیار خوبی در ایران تولید می‌شوند که به دلیل اجتناب از تبلیغ یک برند خاص ناب نمی‌برم اما شما به راحتی می‌توانید آنها را پیدا کنید.
  • در مورد لباس تا آنجا که ممکن است به حداقل‌ها قناعت کنید و همه را هم از میان آنچه دارید انتخاب کنید. بعداً به تفصیل بیان خواهیم کرد که در کانادا با چه سیاستی و از کجا لباس تهیه کنیم که کاملاً اقتصادی و به صرفه باشد.
 اگر در اواخر پاییز یا فصل زمستان به کانادا می‌آیید در به همراه داشتن لباس‌های گرم دقت کنید. گرم‌ترین لباس‌های موجود در ایران هم مناسب زمستان سرد کانادا نیست و لذا بهتر است به جای یک لباس خیلی کلفت، از چند لایه لباس گرم استفاده کنید. کلاه، دستکش و شال گردن هم ضروری است تا زمانیکه لباس مناسب این هوا را در خود کانادا تهیه کنید.
 
و در مورد وسائل برقی که بسیار پرسش می‌شود باید توجه داشته باشید که قاعده اصلی این است: «همه را در ایران به پول تبدیل کنید، هدیه دهید و یا بگذارید سر راه!» اگر اقلام کوچک و سبک و نسبتاً نو دارید که اصطلاحاً سیستم تغذیه آنها بین‌المللی است (یعنی با برق 110 ولت و فرکانس متفاوت در کانادا هم کار می‌کنند) همراه بیاورید. مواردی چون ریش‌تراش برقی. اگر وسیله با باتری کار می‌کند هم به کار شما خواهد آمد. سایر وسایل را رها کنید. بعداً توضیح می‌دهیم که تهیه این گونه وسایل با ارزانترین قیمت (و حتی در حد رایگان) امکان پذیر است.
 
فراموش نکنید که سبک ترین و مفیدترین کالای همراه شما «پول» است! پس تا آنجا که ممکن است از این کالا همراه خود بیاورید.
 
و به خاطر داشته باشیم:
با موضوع انتقال بار ساده برخورد کنید و آن را به عنوان یک عامل تشویش آفرین برای خود مبدل نسازید.
در زمان محاسبه هزینه‌ها، به هزینه قابل توجه انتقال بار از فرودگاه تا منزل در کانادا توجه کنید. آیا دوستی دارید که به شما در این زمینه کمک کند؟
هر چه سبک‌تر، راحت‌تر اما نه به قیمت فراموش کردن ضرورت‌ها.
به خاطر داشته باشید که از اجناسی که همراه شما هستند و آنها که با فریت می‌آیند و آنها که ظرف یک سال آینده وارد خاک کانادا می‌کنید فهرستی تهیه کنید.
اگر کالاهای لوکس و گران قیمت نظیر سرویس جواهرآلات، تابلوها یا نظایر اینها دارید باید عکس آنها را هم تهیه کنید. در مورد فرش و نظایر آنها هم ابعاد و اسم فرش را باید در برگه‌های گمرکی قید کنید. البته به تجربه ثابت شده که برای مهاجرین سخت گیری نمی‌کنند و مثلا اگر بعداً شما به جای فرش 12 متری تبریز، 6 متری کاشان وارد کردید کسی یقه شما را نمی‌گیرد اما کسی از آینده خبر ندارد. شاید اجرای قانون در آینده سخت گیرانه‌تر شود پس تا آنجا که می‌توانید آن را درست انجام دهید تا آسوده خیال باشید.
در این مورد هم اگر به توصیه ما عمل کنید و اعضا خانواده با فاصله چند ماهه وارد خاک کانادا شوند، این امکان وجود دارد که نفرات بعدی، متناسب با امکانات تهیه شده در کانادا، اسباب و اثاثیه ضروری را وارد کنند. یا چه بسا خریدهای ضروری جا مانده را انجام دهند.
 
در آینده خواهید دید که با حضور در کانادا و آشنایی با الگوی زندگی در اینجا آنقدر عقاید و سلایق شما تغییر خواهد کرد که احتمالاً هیچگاه محموله دوم را به کانادا ارسال نخواهید کرد.
 
و نکته آخر اینکه در کانادا از طریق اینترنت واقعاً پر سرعت و کتابخانه‌های عمومی مجله و کتاب به زبان فارسی و سایر زبان‌ها به وفور یافت می‌شود پس لطفا اشتباه ما و دوستانمان را تکرار نکنید و هزینه بی‌خودی و اضافه برای انتقال آنها پرداخت نکنید.
 
چه چیزهایی را همراه نیاوریم؟ همراه داشتن چه چیزهایی مشکل‌ساز است؟
 
به مدارک و وسایلی که باید یا بهتر است در زمان اولین ورود به خاک کانادا همراه داشته باشیم اشاره و نکاتی بیان شد. در اینجا به مواردی اشاره می‌شود که می‌تواند مشکلاتی را برای دارنده کالا پدید ‌آورد.
 
کانادا نظیر هر کشور دیگری برای ورود برخی کالاها و اجناس به خاک خود محدودیت‌هایی قائل ‌شده است که این موارد باید از سوی تمام مسافرین از هر مرز زمینی، دریایی یا هوایی محل تردد رعایت شود. بخشی از این محدودیت‌ها تقریباً جنبه جهانی دارند مثلاً ورود سلاح گرم با محدودیت‌های جدی روبروست لذا اگر چیزی دارید (مثلاً از گنجینه خانوادگی) که می‌توان به آن سلاح گرم اطلاق کرد، حتماً قبل از پرواز با سفارت کانادا تماس گرفته و از روال قانونی دقیقاً پرسش کنید. چه ورود این کالا مجاز باشد و چه نه، به هر حال شما موظفید که در برگه گمرکی قید نموده و به افسر کنترل گمرک متذکر شوید. احتمال دارد وی شما را نزد یک افسر ویژه این موارد ارجاع دهد. البته بعید است که در سفر از ایران چنین موردی وجود داشته باشد اما این موارد بعدها در سفر به آمریکا بسیار مهم می‌شود چرا که در بسیاری از ایالات آمریکا حمل سلاح گرم با شرایط نسبتاً آسانی مجاز است اما در هنگام ورود به خاک کانادا چنین نیست.
 
در مورد سلاح‌های سرد هم باید دقت کنید که موارد نامتعارف را گزارش دهید. مثلاً اگر خنجر یا قمه (که نگهداری موارد تزیینی آن در برخی استان‌های ایران مرسوم است) در بار خود دارید آنها را گزارش کنید تا در صورت کنترل احتمالی و یافتن آنها دچار دردسر نشوید. برای همراه داشتن آنها دلایل معتبر و متقن داشته باشید و اگر مدارکی هم موجود است ارائه دهید. البته به دلیل تنوع فرهنگی در کانادا نگهداری چنین مواردی عجیب نیست. تحت هیچ شرایطی این گونه وسایل را در ساک دستی همراه خود برای انتقال به داخل هواپیما قرار ندهید. چنین خطایی به سادگی قابل گذشت نیست.
 
مورد دیگر که شاید در برخی شرایط برای برخی مشکل آفرین باشد تعهدات کانادا به حفاظت از طیف گسترده‌ای از حیوانات و گیاهان در معرض انقراض اعم از پرندگان، ماهی‌ها و سخت پوستان است. لیست مفصلی از این گونه موارد وجود دارد که ورود آنها به خاک کانادا به صورت زنده یا استفاده شده در وسایل تزیینی و زیورآلات ممنوع است پس اگر پالتوپوست گران قیمتی دارید که نمی‌دانید از پوست چه موجودی است یا در کیف دستی یا نظایر آنها از پوست برخی حیوانات خاص استفاده شده احتمال دارد مشمول موارد ممنوعه شود. برای آشنایی بیشتر می‌توانید با مراجعه به Canadian Wildlife Service's CITES Office با لیست این جانوران در شهری که در آن لندد می‌شوید آشنا شوید.
 
علاوه بر اینها شما اجازه ورود تخم گیاهان (برای حفاظت از سلامت حریم کشاورزی کانادا و جلوگیری از انتقال آفات خارجی) یا محصولات تازه یا مشتقات لبنی (حتی اگر نظیر کشک حالت خشک شده داشته باشند) را ندارید. این عدم ورود محصولات تازه، طیف وسیعی را شامل می‌شود. مثلاً اگر شما در فرودگاه ترانزیت بین راه میوه یا ساندویچ خریده باشید باید آن را قبل از ورود به فضای گمرک کانادا مصرف کرده یا دور بیاندازید و اجازه ورود آنها را ندارید. سبزی سرخ شده منجمد شده هم مشمول همین موارد است اما محصولات خشک شده (سبزی خشک) یا بوداده شده (انواع آجیل) از این قاعده مستثنا هستند.
 
اگر داروی خاصی را حمل می‌کنید که احتمال می‌دهید در کانادا ناشناخته باشد یا اگر از مسکن‌های قوی استفاده می‌کنید حتماً نسخه پزشک را همراه داشته باشید. داروهای کدیین‌دار نیاز به نسخه دارند. هر گونه دارویی که احتمال تشابه با مخدرها را داشته باشد می‌تواند دردسرساز شود. مسکن‌های سبک نیاز به نسخه ندارند. البته باید توجه داشته باشید که تعریف این گونه داروها در کانادا و ایران تفاوت دارد و بسیاری از داروهای مسکن با دوز بالا که در ایران بدون نسخه پزشک قابل تهیه هستند در کانادا نیاز به نسخه دارند.
 
دو نکته مهم را در آوردن این گونه محصولات دردسر ساز در نظر داشته باشید:
شما در ورود اول هنوز رسماً در کانادا لندد نشده و قانوناً مهاجر دائم (Permanent Resident) نشده‌اید پس بسیاری از قوانین حمایتی و دسترسی‌های حقوقی برای شما فراهم نیست. پس از نقل و انتقال موارد مشکوک جداً خودداری کنید. در آینده و پس از دریافت PR و یا شهروند کانادا شدن، هم شما با قوانین و آزادی‌ها و محدودیت‌های قانونی بیشتر آشنا می‌شوید و هم افسران گمرک می‌دانند که قانون حد وحدود نظارت آنها را مشخص و کنترل کرده است. اگر دوستان شما به شما می‌گویند که در هر نوبت برخی دانه‌های گیاهی نظیر تخم تره یا نعنا یا چیزهای دیگر را برای پرورش سبزی سفره به کانادا می‌برند اولاً آنها کار غیر قانونی می‌کنند ثانیاً در صورت مشاهده این موارد سختگیری خیلی جدی صورت نمی‌گیرد و ثالثاً آنها برای این کار باغچه دارند! خیلی ناخوشایند است که یک تازه وارد به کانادا بعد از تحمل فشارهای چند هفته آخر و یک پرواز ۲۰ تا ۲۴ ساعته، به دلیل همراه داشتن تخم گل یا کشک خشک در فرودگاه معطل شود و بی دلیل در همان ابتدا یک رکورد هرچند کم اهمیت هم باقی گذارد و با این کار نشان دهد که به قوانین کشور میزبان بی‌توجهی و چه بسا بی‌احترامی می‌کند.
 
نکته دوم این است که اصولاً ورود اول به کانادا تشویش آور و توام با فشارهای روانی زیاد است. البته شما بعداً خواهید دید که این اتفاق خیلی ساده و سریع انجام می‌پذیرد و اگر مسئه خاصی وجود نداشته باشد خیلی زودتر از آنچه انتظار دارید «به کانادا خوش آمدید» به شما گفته خواهد شد اما به هر حال شما وارد جایی می‌شوید که هنوز با آن آشنایی ندارید و ترتیبات اسکان و بقیه امور هم موقتی و دغدغه ساز است پس، از ایجاد مسائل حاشیه‌ای اجتناب کنید. سعی کنید به ساده‌ترین و عمومی‌ترین شکل ممکن و به دور از وسایل و سایر موارد مشکوک به کانادا پا بگذارید و انرژی خود را برای موجهه با موارد ناخواسته و سختی‌های طبیعی پیش رو ذخیره کنید.
 
امیدواریم با رعایت تمامی نکات بیان شده ورود بی‌دردسر و موفقی به خاک کانادا داشته باشید.
 

منیع : وبلاگ زیر آسمان استرالیا

برای فریت مسعود عزیز لطف کرده یه سری قیمت برای از تهران تا سیدنی فرستاده که عیناُ میلش رو اینجا می گذارم :

 - بار از ۱کیلو تا ۴ کیلو : ۳۴۰۰۰ تومان
 - بار از ۴ کیلو تا ۳۷ کیلو :‌ هر کیلو ۷۳۸۹ تومان
- بار از ۴۵ کیلو تا ۸۰ کیلو :‌هر کیلو ۵۵۴۸ تومان
بار از ۱۰۰ کیلو به بالا :‌ هر کیلو ۴۱۷۱ تومان

از همه دوستان خواهش میکنیم اگه کسی مثل مسعود اطلاعاتی در این زمینه بخصوص در مورد ارسال دریایی داره لطف کنه و ما رو هم در جریان بگذاره...