راهنمای مهاجرت به کانادا

منبع برای نوشتن روزمه بخصوص در استرالیا برای شغل های دولتی

immigrationa2z — Thu, 05 Nov 2009 18:12:46 GMT

References for resume writing in Australia:

Fair, K. (1991) From Ad to Interview. Breakthrough Communications (audio tape).

Hayles, D.J. (1991) Writing Away, a guide to job applications. The University of Western Australia: Careers Service.

Linkemer, B. (1987) How to Write an Effective Résumé. New York: Amacom, American Management Association.

McLean, J., Sohler, C. & Hughes, C. (1993) Applying for a Job: A brief guide for staff at UNSW. The University of New South Wales: Professional Development Centre.

Shmerling, H. (1993) Job Applications: The Winning Edge. South Melbourne: MacMillan Education Australia.

Stevens, P. (1990) The Australian Résumé Guide: Making your job application work. Sydney: The Centre for Worklife Counselling.

Villiers, A. (2000). How to Write to Selection Criteria: Improving Your Chances of Being Shortlisted for a Job (3rd ed.). Canberra: National Library of Australia.

رده بندی کشورهای جهان بر اساس شاخصه توسعه انسانی در سال 2009

immigrationa2z — Tue, 06 Oct 2009 13:34:18 GMT

دوستان عزیزم خواهش میکنم نظر خصوصی نفرستید برای اینکه من دیر به دیر وارد منوی مدیریت وبلاگ میشم و ممکنه یا اصلا متوجه سوالاتتون نشم یا خیلی دیر ببینمشون...اگر دوست ندارید اسمتون رو بگید با یک اسم مستعار پیغام بگذارید.......

ممنونم

http://www.prosperity.com/rankings.aspx

This table not only reveals the overall prosperity of 104 countries, but also shows the detail of the nine sub-indexes which make up the overall rankings.

http://hdr.undp.org/en/statistics/?loc=interstitialskip

مراحل ازمایشات مدیکال

immigrationa2z — Sun, 04 Oct 2009 18:40:18 GMT

پگاه:

خودم چند تا سوال برام پیش آمده بود مشورت کردم و جواب گرفتم ...گفتم شاید برای شما هم سوال باشه :

یکی این که صورت وضعیت بانکی رو ایا باز هم از کسی که مدارکش رو آپدیت کرده میخوان یا نه؟ چون تو نامه مدیکال من نوشته تا گرفتن ویزا از کارتون استعفا ندید ...ملکتون رو نفروشید و به اموالی که به عنوان پشتیبانی مالیتون به سفارت ارایه کردید دست نزنید.

جواب: ممکنه در مرحله مدیکال دوباره بخوان بویژه وقتی که دارایی اعلام شده هم مقدارش زیاد باشه و هم متفاوت از مقدار اولیه اعلام شده باشه. در صورتی که در این مرحله درخواست نشه فقط به هنگام ورورد باید حتما یا پول نقد همراه شما باشه یا قبلا در یک بانک کانادایی حساب باز کرده باشید یا پول را مانی اوردر کرده باشید یا مثلا مستر کارت یا ویزا کارت همراه صورت وضعیت حساب داشته باشید . پول همراه از ۱۰۰۰۰ دلار بالاتر را باید اعلام کرد.

Right of residence and landing fee چیه و مقدارش چقدره و کی باید پرداحت شه ؟

این دو اصطلاح هر دو یکی است و مقدارش ۴۹۰ دلار کانادایی است و باید قبل از صدور ویزا به حساب سفارت ریخته شه ( اغلب وکلا با هزینه تراتسقر پول از شما ۵۵۰ دلار کانادایی میگیرن )

برای انجام ازمایشات پزشکی چقدر فرصت داریم؟

توی نامه نوشته ۹۰ روز ..اما این با احتساب ۸ هفته زمان پروسس مدارک پزشکی و ارسالش به اداره مهاجرته پس از زمان دریافت نامه نباید زیادتر از ۳ هفته معطل کرد....

منبع:خاطرات یک مقیم کانادا

سلام به درخواست یکی از دوستان براتون مراحل ازمایشات مدیکال رو توضیح میدم .

در نخست صبر میکنید تا نامه مدیکالتون بیاد . در این نامه به شما یک پزشک و یک آزمایشگاه و یک رادیولوژی معتبر و معتمد سفارت کانادا در شهرتون معرفی کردند که شما باید با اونها تلفنی هماهنگ کنید و برید اونجا .

اول میرید آزمایشگاه . اینجا یک آزمایش خون و یک ازمایش ادرار ازتون میگیرند . آزمایش خون برای تایید اینه که شما بیماری های لاعلاج یا صعب العلاج مثل ایدز (AIDS - HIV) ندارید و ازمایش ادرار برای اینه که بفهمند شما اعتیاد (Addiction) ندارید و هر دو هم بصورت معمول گرفته میشه و هیچ فرقی نداره (برای من فرق داشت چون بعد از 12 سال آزمایش خون میدادم و خیلی میترسیدم ولی بالاخره دادم و زیر آزمایش هم نمردم ) ....( پگاه : شنیدم از حانمها گاها تستهایی مربوط به خانمها گرفته میشه و گاهی نیز در صورتیکه پزشک به چیزی مشکوک بشه ازمایشات اضاقی درخواست میشه...)

آخر کار هم یکی یک امضا زیر فرمهای مربوطه ازتون میگیرند .

بعد میرید رادیولوپی ... خیلی ساده یک عکس از قفسه سینه ازتون میگیرند . اونجا هم دوباره جریان امضا تکرار میشه .

یک چیزی که هست اینه که امضا هایی که از اول پروسه تا اینجا کردید همه باید یکی باشه . این رو به این خاطر میگم که اول کار بنده امضام فارسی بود و هنوز که هنوزه نتونستم به انگلیسی تبدیلش کنم چون باید تطابق داشته باشه .

روز بعد خود ازمایشگاه و رادیولوژی برگه های مربوطه رو میفرستند برای دکتر . شما هم از دکتر یک وقت میگیرید میرید پیشش .

اونجا قد و وزن و سلامت چشمتون رو اندازه میگیرند و بعد یک فرم میدند که بیماری هایی رو که داشتید یا دارید رو مشخص کنید ( حال پرسشنامه داره که فقط تیک باید بزنید ) و بعد دکتر سه سوته فشار خون و صدای قلبتون رو میشنوه . دوباره امضا (چقدر ما مهم شدیم که اینقدر باید امضا بدیم ) و بعد هم خودشون گزارش کامل رو میفرستند سفارت .

بعد از چند وقت هم ویزاتون میاد که داستانش جداست .

یک نکته ای که هست این بود که برای ما بعد از دو هفته از مدیکال یک نامه از سفارت اومد که نظرمون رو درباره دکتر خواسته بود . ا هم کامل و بدون جا انداختن جزئیات همه چیز رو نوشتیم و پست کردیم .

سوالی بود بفرمایید - رامین

چرا بعضی ها توی مصاحبه رد میشوند ؟!

immigrationa2z — Sun, 04 Oct 2009 18:33:10 GMT

منبع:خاطرات یک مقیم کانادا

سلام

یکی از دوستان یک سوالی کرده بودند که دیدم ممکنه سوال خیلی از دوستان باشه و ترجیح دادم بصورت علنی جواب بدم . سوال این دوستمون این بود که چرا بعضی ها توی مصاحبه رد میشوند ؟! آیا به خاطر عدم توانایی در زبان هست یا دلیل دیگری داره ؟!

در جواب این دوست عزیز باید بگم رد شدن در مصاحبه سه دلیل میتونه داشته باشه که بنده هر کدوم رو به صورت کامل و با مثال در زیر توضیح میدم :

۱- عدم اثبات ادعاها : شما قبل از اینکه برای مصاحبه دعوت بشید یک سری فرم و مدارک ارائه میدید که حاوی ادعاها و خصوصیاتی هست که شما بر طبق اونها خودتون رو لایق برای مهاجرت به کانادا دونستید ولی زمانی که برای مصاحبه دعوت میشید نمی تونید اون ادعاها و خصوصیات رو ثابت کنید و انها با یه لبخید ملیح شما رو رد میکنند . برای مثال شما شما ادعا میکنید که توانایی بردن n دلار پول رو به کانادا دارید ولی زمانی که برای مصاحبه دعوت میشید وقتی از شما مدرکی دال بر توانایی تون می خوان با ترس و لرز میگید بنده فعلا کارخونم گرو بانکه و خونم رو هم فروختم که یه خونه نو بخرم و یک سرمایه گذاریم فلان جا کردم که هنوز سود نداده .اونها هم یا میگند شما من کل دروغ میگید ( البته به طور محترمانه ) یا خیلی بهتون لطف میکنند و میگند برو یک سال دیگه داراییت رو جمع کن و گواهی و رسید کن و بیا اینجا تا از نو با هم حرف بزنیم . یا برای مثال شما ادعا میکنید مهندس صنایع هستید و وقتی برای مصاحبه تشریف میبرید به شما میگند خوب جناب مهندس شما مدرک تحصیلیتون از کدوم دانشگاهه ؟! شما هم میگید مهندس ، مدرک تحصیلی ، بابا من چهل سال توی کارخونه کار کردم ، سه سوت هر دستگاهی رو براتون می بندم و باز میکنم ، مدرک می خواید چیکار ، من دیپلمه هستم ولی همه بس که کارم خوبه بهم میگند آقا مهندس . اونها هم میگند پس شما می خواستید با نوشتن اینکه مهندس هستید ما رو گول بزنید . ما اصلا به شما ویزا نمیدیم . اینه که ادعا تون رو نمی تونید ثابت کنید .

۲-عدم توانایی صحبت : شما پا میشید میرید سوریه که مصاحبه کنید . تا اون افیسر میاد با شما صحبت کنه میبینید این حرفهای چرت و پرت یزنه ، به یه زبونی حرف میزنه که شما نمی فهمید . بعد هاج و واج نگاهش میکنید . اونم میگه شما چطور وقتی نمی تونید اصلا حرف بزنید میخواید برید کانادا . بای بای ( البته این تیکش رو هم چند بار تکرار میکنه و هم با دست نشون میده که خوب شیرفهم بشید )

۳- عدم کارآمدی : شما میرید بای مصاحبه . مدرک تحصیلیتون بالاست و گواهی مبنی بر اون رو هم دارید . خیلیم خوب با آفیسر به انگلیسی و فرانسه و روسی و ایتالیایی و ... ( ادامه بدید تا به سواحیلی و زبان باکومبایی برسید ) صحبت میکنید . ولی یکهو یارو میگه شما به درد جامعه کانادا نمی خورید . اینجاست که دوباره همون قضیه بای بای تکرار میشه . برای مثال رشته شما کویر شناسیه . آفیسر میگه آخه مرد مومن مگه تو کانادا کویر هست که می خوای برای اونجا ؟! بای بای . یا رشته شما ساختمانه ولی یه طلا فروشی دارید . آفیسر میگه آخه تو تا حالا بیل دستت گرفتی که می خوای برای کانادا کار ساختمان بکنی ؟! بای بای . یا اینکه رشته شما کشاورزیه . آفیسر میگه شما سابقه کارت چقدره ؟! میگی خیلی زیاد ، امسال باغچه خونم مادر زنم اینا رو من گلکاری کردم . اونم میگه ما اصلا تو کانادا مهندس کشاورزی نداریم ، ما کشاورز داریم ، باید کشاورزی بلد باشی نه مدرک داشته باشی !!! بای بای .

یه سوال دیگر هم کرده بودند :

شما فرمودید بعد از اینکه تو کبک لندد کردی میشه بری مثلا انتاریو ولی سوال اینه که شما وقتی کبک لندد میشی بالطبع کارت بهداشت و PRو سایر مدارک کبکی میگیری آنوقت چه جوری میشه با مدارک کبک تو انتاریو زندگی کرد ؟؟؟

۱ – شماره ملی (SIN) و کارت PR در کل کانادا معتبر و کارت اون ملیه و از ایالتی به ایالت دیگه هیچ فرقی نداره .

۲ – کارت بیمه هر ایالت پس از درخواست برای اولین بار چند وقتی زمان میبره تا صادر بشه ولی اگر شما کارت بیمه یک ایالت رو داشت باشید و با اون کارت به اداره بیمه ایالت دیگری مراجعه کنید بلافاصله و همون روز کارت بیمه قبلیتون رو باطل و یک کارت بیمه اون ایالت رو برای شما صادر میکنند .

ارادتمند رامین

سفر به کانادا: چه وقت به کانادا سفر کنیم؟

immigrationa2z — Sun, 04 Oct 2009 18:19:18 GMT

سفر به کانادا: چه وقت به کانادا سفر کنیم؟

منبع : سایت شرکت کنپارس

در مطلب قبل به این پرسش پرداختیم که آیا بهتر است همه افراد خانواده با هم و در یک زمان لندد شوند و یا در دو نوبت. در این مطلب به بررسی بهترین زمان ورود به کانادا برای تازه‌واردان می‌پردازیم با یادآوری این نکته که نظیر بحث قبل، این پرسش بسته به عوامل متعدد، پاسخ‌های متفاوتی می‌تواند داشته باشد...برای یافتن منطقی‌ترین پاسخ، کماکان تاریخ ویزا مسئله اصلی است. شما تا یک سال پس از تاریخ انجام آزمایش پزشکی فرصت دارید که به خاک کانادا پا بگذارید. زمانیکه به نظر می‌رسد دولت کانادا به عنوان تثبیت نتایج آزمون‌های سلامت جسمی شما معتبر تشخیص داده است. همانطور که واضح است، برخلاف سایر انواع ویزاها فرصت شما برای ورود به کانادا تابعی از تاریخ ویزا نیست پس اگر مثلاً تنها دو هفته به تاریخ یک ساله اعتبار نتایج پزشکی مانده باشد و شما ویزایتان را دریافت کنید تنها دو هفته برای انجام همه آمادگی‌ها، سر و سامان دادن به اوضاع مالی و تهیه بلیط فرصت دارید. البته شما می‌توانید با مکاتبه با مراجع ذ‌یصلاح و ارائه دلایل قانع‌کننده، خواستار تمدید این زمان شوید اما من با مشاهده انتظار کشنده‌ای که این فرآیند دارد و سردرگمی‌ای که بعد از آن حادث می‌شود این کار را مگر در شرایط واقعاً اضطراری توصیه نمی‌کنم.

به نظر می‌رسد بهترین کار در این زمان، ورود سبک و سریع به کانادا و انجام امور قانونی لندد شدن و سپس بازگشت یک نفر از اعضا خانواده (یا نهایتاً همه اعضا، اگر به نتیجه نرسیدید) برای جمع و جور کردن اوضاع باشد. این حالت بدترین وضعی است که ممکن است دچارش شوید اما باور کنید که در موارد زیادی اتفاق افتاده است.خوشبختانه اکثر افراد فرصت کافی برای تصمیم‌گیری در مورد زمان ورودشان دارند (ویزای خود من حدود ۸ ماه فرصت داشت.) چنین افرادی بهتر است چه وقت وارد کانادا شوند؟

بسیاری از ایرانیان بنا به عللی (خصوصاً رفتن به مسافرت در تابستان و خداحافظی با تمامی اعوان و انصار و البته تمایل به به تاخیر انداختن فرآیند مهاجرت تا آخرین روزها) اواسط تا اواخر تابستان وارد کانادا می‌شوند اما من بنا به دلایلی بهار را ترجیح می‌دهم؛ در فاصله نیمه اواخر فروردین تا اواسط خرداد ماه. چرا؟

اول، چون در این زمان تقریباً سرمای سخت زمستان گذشته است. تحمل زمستان کانادا در سال‌های اول دشوار است لذا اگر واقعاً محدودیت زمانی ندارید در زمستان به کانادا نیایید.

دوم، بهره‌مندی از تابستان ملایم و زیبای کانادا. در تورنتو به غیر از چند روز خاص در نیمه‌های جولای که معمولاً هوا خیلی گرم و شرجی می‌شود، در اکثر روزهای تابستان با هوایی نظیر بهار ایران روبروییم. شهر به شدت پرتحرک است و هر آخر هفته در یک گوشه بساط شادمانی و تفریح برقرار است. از آنجا که تازه‌واردان پس از تحمل فشارهای آخرین روزهای حضور در ایران و روزهای آغازین حضور در کانادا و پیگیری موارد ضروری نیاز به استراحت دارند این زمان بهترین دوره است. ضمن اینکه فرصت‌های شغلی هم به شدت کاهش می‌یابد و برای کسانیکه هنوز وارد این حال و هوا نشده‌اند، فرصت خوبی‌ست که پس از یک تجربه ۳-۴ ماهه خود را برای یافتن کارهای سبک‌تر در سپتامبر (اواخر شهریور) آماده کنند.

سوم، اگر در بهار بیایید می‌توانید برای خیلی از کارها که به یک انتظار چند ماهه پس از انجام ثبت نام اولیه نیاز دارند نظیر مهدکودک بچه‌ها یا مراکز کو- آپ زودتر اقدام کنید. کسانیکه از اواسط تابستان به بعد به کانادا می‌آیند معمولاً ترم پاییزه این مراکز را که از بهترین فرصت‌های کاریابی است از دست می‌دهند (بعدتر در این باره بطور مستقل توضیح خواهم داد).

چهارم، اگر نمرات و مدارکتان حاضر باشد و بخواهید زودتر تحصیلتان را در کالج (و شاید در دانشگاه) آغاز کنید، این فرصت چند ماهه زمان خوبی برای پیگیری، ثبت نام و آغاز تحصیل در سپتامبر خواهد بود.

پنجم، اجاره اماکن موقت و دسترسی به آنها در تابستان که با هجوم مسافرت‌های فصلی همراه است سخت‌تر و گرانتر است در حالیکه شما اگر در بهار با دقت و سرعت اقدام کنید در این فاصله، محل اقامت دائم خود را هم یافته‌اید. البته تنوع انتخاب مکان‌های دائم در تابستان بیشتر است.

ششم، بلیط هواپیما ارزانتر است. یافتن صندلی خالی در تابستان سخت می‌شود.

هفتم، مهم‌ترین حسن ورود در بهار (و تابستان) نسبت به زمستان این است که شما با تغییر تدریجی هوا آشنا می‌شوید و می‌توانید خود را با آن منطبق کنید. اینکه در اواخر پاییز مثلاً از دمای ۲۰ درجه بالای صفر تهران وارد هوای ۱۵- درجه تورنتو شوید تحمل زیادی می‌خواهد و چه بسا تاثیر روحی بدی داشته باشد. اما در حالت تدریجی شما رفته رفته در می‌یابید هوای ۲۰- درجه فقط ۵ درجه سردتر از هوای ۱۵- است! تاثیر این دو ادراک اصلاً یکسان نیست.

یک نکته اینجا باقی می‌ماند و آن اینکه اگر قرار باشد در دو گروه بیاییم، گروه دوم چه وضعیتی پیدا می‌کنند؟ پیشنهاد من این است که نفر اول در همین تاریخ (و ترجیحاً در اوایل اردیبهشت) لندد شود تا خانواده بتوانند با حضور او از اکثر مواهب فوق منتفع شوند. بقیه افراد می‌توانند در اواخر بهار یا اوایل تابستان بیایند. بیشترین تفاوت در اینجا قیمت بلیط است که اگر از قبل و از طریق سازمان مهاجرت اقدام کرده باشند آنهم حل خواهد شد.

نتیجه اینکه،هر موقع پا به خاک کانادا گذاشتید، مقدمتان مبارک اما در بهار مبارک‌ تر...

مدیکالم اومد!!!!

immigrationa2z — Wed, 30 Sep 2009 11:30:18 GMT

درست در شرایطی که انتظارش رو نداشتم واصلا هم باعث خوشحالیم نشد.....بعد از گذشت دقیقا ۶۵ ماه از باز شدن پرونده تو سوریه و انتقال ثانویه اش به لهستان و معافیت از مصاحبه ( البته اینش باعث بسی مسرته!!!! ).....حالا اونم اینجا توی کانگرولیای پر هزینه

مدیکالم اومد!!!!

البته وکیل عزیز فرمودند بنده پول براشون واریز کنم.....

در یک اقامت خیلی کوتاه در کانادا کدام کارها اولویت دارند؟ (کارهای ضروری)

immigrationa2z — Mon, 28 Sep 2009 07:56:27 GMT

منبع : سایت شرکت کنپارس

دوستی پرسیده‌اند: «افرادی که پس از دریافت ویزا، تصمیم دارند وارد خاک کانادا شوند و پس از یک ماه به ایران بازگردند تا در شرایط مساعدتری جهت اقامت دائم مراجعه کنند، این یک ماه را چطور پشت سر بگذارند مفیدتر است؟»

پرسش این دوست عزیز یک پاسخ سرراست دارد و یک وجه انتقادبرانگیز. وجه قابل نقد و بررسی آن بحث «بازگشت در شرایط مساعدتر است». اینکه شرایط مساعد یعنی چه؟ این شرایط برای فرد مورد نظر است یا برای کانادا؟ چگونه می‌توان از مساعد شدن شرایط مطلع و مطمئن شد؟ آیا اگر اوضاع اقتصادی کانادا به وضعیت عادی برگردد به معنای مساعد شدن شرایط برای تازه واردان است؟ و ...

این مجموعه از پرسش‌ها را که محور همه آنها نقد اندیشه «جستجو برای راه‌های میان‌بر و پرش از موانع پیش روی مهاجرین تازه‌وارد» است به زمان دیگری می‌سپاریم. فعلاً فرض می‌کنیم شما به هر دلیلی (بی‌انگیزگی برای اقامت دائم، تکمیل کارهای ناتمام در ایران، اوضاع اقتصادی نامساعد در کانادا و...) تصمیم دارید حدود یک ماه در کانادا بمانید. در این مدت چه کارهایی برای پیگیری و انجام بهتر هستند؟

حقیقت این است که کارها را می‌توان به دو دسته تقسیم کرد. بخشی از آنها کارهای اداری و ضروری یا نیمه ضروری هستند و دسته دوم کارهای اختیاری که بیشتر حالت سلیقه‌ای دارند. ممکن است من یک ایده‌ای داشته باشم و فرد دیگری ایده دیگری داشته باشد.

در گروه اول، شما باید پیش از همه یک مکان اقامت موقت پیدا کنید. این تا حدی به میزان بودجه شما بستگی دارد اما برای مواجه نشدن با مشکلات قانونی احتمالی در مورد داشتن آدرس ثابت معتبر برای دریافت نامه‌های اداری و خلاصی از تهیه هر نوع وسیله زندگی، اجاره موقت یک یا دو ماهه یک کاندوی مبله، شاید بهترین کار باشد. در غیر این صورت مهمانخانه‌ها هم به شرطی که برای دریافت کارت بهداشت مشکل پیدا نکنید انتخاب اقتصادی‌تری هستند.

در گام بعدی، تلاش کنید تمام کارت‌های مهم خود را دریافت کنید یعنی PR Card، SIN Card و کارت بهداشت Health Card. البته بر اساس قانون، اگر شما بخواهید کارت بهداشت بگیرید باید فرمی را امضا کنید که در آن تعهد داده‌اید در ۶ ماه اول آتی، حداقل مدت معینی را در کانادا خواهید بود. تصمیم اینکه خلاف قانون عمل کرده و ادعای نادرست بیان کنید به خود شما بستگی دارد. توجه داشته باشید که برخی از کارت‌ها در زمانی طولانی‌تر از یک ماه دست شما می‌رسند و به این دلیل باید یا در تقاضا برای آنها تجدیدنظر کنید، یا مدت طولانی‌تری بمانید و یا مطمئن باشید فرد مورد اعتمادی وجود دارد که این کارت‌ها را برای شما نگهداری کند. دریافت Permanent Resident (PR) کارت برای اجتناب از مشکلات احتمالی خروج از کانادا یک ضرورت است.

کارهایی چون گشایش یا فعال کردن حداقل یک حساب بانکی، دریافت کارت‌ بانکی و گرفتن یک کارت اعتباری ولو به صورت Secured بسیار ضروری است. خصوصاً دریافت کارت اعتباری را جدی بگیرید چرا که بخشی از راحتی آتی شما به میزان اعتباری که بانک‌ها حاضرند در اختیار شما قرار دهند باز می‌گردد و مهم‌ترین پارامتر برای تعیین اعتبار شما، سابقه و تاریخچه (History) اعتبار شماست پس سعی کنید این سابقه را از همان لحظه اول پدید آورید. برای کنترل و استفاده از این حساب‌ها، باید حتماً سیستم آن-لاین بانکی خود را فعال کنید. در زمان ترک کانادا، به شعبه محل خود رفته و به آنها اطلاع دهید که برای یک سفر ضروری باید کانادا را ترک کنید و نیازمند به دسترسی به حسابتان به صورت آن-لاین هستید. این به این دلیل است که سیستم اتوماسیون اکثر بانک‌ها، تقاضا برای دسترسی به جزییات حساب‌های بانکی از مکانی خارج از کانادا (خصوصاً آسیا و آفریقا) را نمی‌پذیرند. البته این کار را بعداً از ایران و از طریق تماس تلفنی هم می‌توانید انجام دهید اما برای بسیاری از تازه واردان، مراجعه حضوری از تماس تلفنی راحت‌تر است.

تقاضا برای دریافت کمک هزینه نگهداری فرزندان Child Tax Benefit اگر برای زمان کوتاه می مانید توصیه نمی شود چرا که بر اساس قانون تا زمانی که در خاک کانادا حضور دارید حق استفاده از این تسهیلات را دارید. اگر در زمانی که در کانادا نیستید این وجوه را دریافت کنید، از طرف دولت به جرم کلاهبرداری تحت تعقیب قرار خواهید گرفت.

تهیه تلفن همراه را توصیه نمی‌کنم اما اگر برای تماس مداوم با ایران آن را ضروری می‌دانید، از خدمات تلفن همراه اعتباری که در کانادا به آن Pay as you go (or talk) می‌گویند استفاده کنید. فراموش نکنید که این نوع خدمات گران هستند پس در این یک ماهه، شماره تلفن خود را به افراد محدودی بدهید و برای نیازهای عادی، با تهیه کارت تلفن بین‌المللی، از تلفن ثابت استفاده کنید.

اگر حوصله مطالعه کتاب راهنمای رانندگی و شرکت در آزمون آن را دارید، در این مدت، حداقل در آزمون آیین نامه برای دریافت گواهینامه سطح یک G۱ اقدام کنید. مطالعه این کتاب بسته به میزان توانایی انگلیسی معمولاً بین ۳-۴ روز تا یک هفته بیشتر زمان نمی‌برد و شما با شرکت در این آزمون، صاحب یک کارت شناسایی خیلی معتبر می‌شوید. اگر به رانندگی خود خیلی اعتماد دارید، با ۲-۳ نوبت تمرین با یک مدرس حرفه‌ای، می‌توانید برای گواهینامه سطوح بالاتر که به شما اجازه رانندگی هم می‌دهد اقدام کنید اما این کار به مقدماتی نیازمند است که به طور مجزا در یک پست دیگر بیان خواهد شد. به هر حال اگر فکر می کنید این کار در این مدت محدود سخت و زمان‌بر و خارج از صبر و حوصله شماست، به همان گواهینامه سطح ۱ قناعت کنید.

برخی دوستان توصیه می‌کنند که در همین دوران کوتاه، با ثبت نام در کلاس‌های رایگان زبان، از این فرصت برای تقویت مهارت‌های زبانی خود استفاده کنید اما شخصاً چنین اعتقادی ندارم. به دلیل اینکه اولاً به طور معمول پس از ثبت نام در این کلاس‌ها باید تا شروع دوره جدید مدتی صبر کنید، ثانیا در مدتی به این کوتاهی، حضور در محیط‌های عمومی و واقعی و تمرین آنچه تا کنون یاد گرفته‌اید بیشتر مفید است تا اتلاف چندین ساعت در روز فقط برای یک فرصت ۲-۳ هفتگی، و ثالثاً تجربه نشان داده در این دوره کوتاه آن قدر جذابیت‌های دیگر برای شما فراهم می‌آید که شما عملاً به غیر از چند روز به این کلاس‌ها نخواهید رفت.

در کنار این کارها طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های آموزشی و تفریحی هم وجود دارد که به دلیل ماهیت انتخابی آنها در پست بعدی به آنها اشاره می‌شود.

اولین اقدامات ضروری در سرزمین جدید؟ (هفته پنجم تا سیزدهم)

immigrationa2z — Mon, 28 Sep 2009 07:54:18 GMT

منبع : سایت شرکت کنپارس

در این مطلب به کارهایی که تا قبل از پایان سه ماه باید انجام شوند می‌پردازیم. ممکن است برخی از افراد این کارها را در ماه‌های قبل انجام داده باشند. چه بهتر! اما تاخیر بیشتر از سه ماه منطقی نیست. یادآوری می‌شوند که به همه این سرفصل‌ها در پست‌های جداگانه و به تفصیل پرداخته شده و خواهد شد.

شناسایی مراکز خرید اقتصادی‌تر: هر چه که بیشتر در کانادا زندگی می‌کنید با گسترش اطلاعات، گفتگو با دیگران و تجربه‌اندوزی، مکان‌ها و روش‌های زندگی اقتصادی‌تر و خرید از فروشگاه‌های متناسب‌تر را بیشتر فرامی‌گیرید.

اسکان دائم: اگر تا پایان ماه اول مکان دائم زندگی خود را نیافتید دلیل آن را به دقت بررسی کنید. تحت هیچ شرایطی حتی سفر به یک شهر دیگر اجازه ندهید که هزینه‌های اسکان موقت یا اسکان نیمه دائم تا ماه سوم حضور در کانادا ادامه یابد. این کار حفره بزرگی در ذخایر مالی شماست که با بلعیدن مبالغ حساب پس‌انداز شما قدرت مانورهای بعدی شما را کاهش می‌دهد.

شرکت در کارگاه‌های کاریابی و مشاوره‌های کالج‌ها: در زمان‌هایی که دارید تا حد ممکن در انواع رنگارنگ کارگاه‌های کاریابی شرکت کنید. با بررسی کالج‌ها و دانشگاه‌ها و مطالعه برنامه‌های درسی و اطلاعات تکمیلی، رشته‌هایی که ممکن است ادامه تحصیل در آنها برایتان جذاب باشد انتخاب کنید و با حضور در آن مکان‌ها و گفتگو با مشاوران درسی، اطلاعات خود را افزایش دهید.

آماده‌سازی اولین نسخه رزومه: شما در خلال شرکت در کارگاه‌ها و مطالعه کتب باید تا قبل از اتمام سه ماه، حداقل یک رزومه کارفرمای-کانادایی-پسند آماده کرده باشید.

ثبت نام در کالج کوآپ: برای کسانیکه می‌خواهند زودتر یک کار بیابند، شرکت در دوره‌های کوآپ یک روش خوب است. برای این کار باید کالج مناسب را شناسایی کرده و زودتر ثبت نام کنید چرا که ممکن است مجبور باشید چند ماهی منتظر بمانید.

ثبت نام در مدرسه بزرگسالان، کالج یا دانشگاه: اگر در مجموعه بررسی‌های خود به این نتیجه رسیده‌اید که باید تحصیل کنید (و در کانادا برای تداوم موفقیت، همه باید همواره تحصیل کنند ولو در حد گذراندن چند کلاس درس مجزا) با الزامات و شرایط اخذ پذیرش در مرکز آموزشی مورد نظر (مثلاً حداقل نمرات زبان) آشنا شوید و در صورت لزوم برای تحقق آن شرایط برنامه‌ریزی نمایید.

تلاش برای استخدام در یک شغل پاره- ‌وقت: چه نیاز مالی داشته باشید و چه نه، حتماً در این سه ماه یک کار پاره- ‌وقت بیابید تا ۱- زبان خود را تقویت کنید، ۲- اعتماد به نفس پیدا کنید، ۳- با فرهنگ حاکم بر محیط‌های کار کانادا از نزدیک آشنا شوید، ۴- پول درآورید، ۵- برقراری ارتباطات و شبکه سازی شغلی را گسترش دهید.

تصمیم درباره خرید خودرو: با بررسی تمام جوانب در مورد اینکه ۱- آیا باید حتماً خودرو شخصی داشته باشید یا نه؟ و ۲- اگر خرید ضروری است از چه روشی استفاده کنید؟ (دست دوم، لیز یا خرید قسطی) تصمیم بگیرید. فراموش نکنید که خودرو حتی از نوع دست دوم آن وسیله‌ای پرخرج محسوب می‌شود و تهیه آن نیازمند دقت کافی است.

آشنایی بیشتر با خدمات دولتی: دولت کانادا طیف گسترده‌ای از خدمات را به افراد و نیازمندان ارائه می‌دهد. شما می‌توانید با آشنایی با آنها در جهت اجرای برنامه‌های خود از آنها بهره ببرید.

یافتن دکتر خانوادگی: هرچند شما تا کارت بهداشت خود را دریافت نکنید نمی‌توانید دکتر خانوادگی داشته باشید و این کارت هم در پایان سه ماه فعال می‌شود اما با جستجو از دیگران دکتر مناسبی که بیمار جدید هم بپذیرد شناسایی کنید و بلافاصله بعد از فعال شدن کارت، از او وقت ملاقات بخواهید تا با انجام امور مربوطه مثل دستور یک بررسی کامل check-up، پرونده پزشکی شما را تشکیل دهد.

آشنایی بیشتر با فرهنگ و مردم کانادا: از هر فرصتی نظیر گپ‌های دوستانه، مطالعه نشریات رایگان، گوش دادن به رادیو و... سعی کنید با ابعاد مختلف فرهنگ کانادا بیشتر آشنا شوید. این کار در یافتن شغل و استقرار سریع‌تر شما تاثیر بسیاری دارد.

تصمیم درباره خرید موبایل: موبایل وسیله‌ای پرهزینه محسوب می‌شود لذا تهیه آن نیازمند دقت و ارزیابی همه شرایط است. شاید در ماه‌های اول و قبل از یافتن شغل، تهیه یک موبایل اعتباری سودمندتر باشد.

در زمان ورود به کانادا چقدر پول همراه داشته باشیم؟ (نگاهی عمیق‌تر- واقع‌گرایان)

immigrationa2z — Wed, 19 Aug 2009 05:55:24 GMT

منبع : سایت شرکت کنپارس

نویسنده :مجید بسطامی

در مطالب قبلی به این نکته اشاره کردیم که میزان پولی که افراد برای ماه‌های اولیه زندگی در کانادا به آن نیازمند هستند بستگی مستقیمی به تلقی آنها از مفهوم و مقصد مهاجرت و برنامه‌های آتی آنها دارد. در این پست به جزییات بیشتری در این باره می‌پردازیم.

پرسش از هدف مهاجرت، نقب زدن به مباحثی عمیق‌تر درباره هر فرد مهاجر است. مباحثی که شاید به عدد مهاجرین متفاوت باشد. در اینجا ناگزیریم به نکاتی بپردازیم که ممکن است برای بسیاری از افراد چندان خوشآیند نباشد یا آنچنان آنها را بدیهی بدانند که سخن گفتن درباره آنها را اتلاف وقت بدانند اما از نظر نگارنده چاره‌ای از طرح این مباحث نیست. دیر یا زود باید به این مجموعه از مباحث می‌رسیدیم و چه بهتر که در ذیل همین سرفصل که شاید مرتبط ‌ترین بحث با این گونه مباحث باشد به آنها اشاره کنیم. خواهیم دید که این مباحث نه تنها بدیهی و روشن نیست بلکه تعمق در آنها شاید بر تیرگی آنها بیافزاید! و یکی از دلایلی که بسیاری از افراد پروسه مهاجرت را به رغم میل و خواسته باطنی آغاز نمی‌کنند یا خیلی زود از آن ناامید می‌شوند همین مباحث باشد.

دسته‌بندی مهاجرین

در سال‌های مهاجرت و حتی قبل از آن، با افراد بسیار متفاوتی از پایگاه‌های اجتماعی گوناگون و با عقاید و افکار مختلف موجه شده‌ام. گوناگونی و تنوع آنها به شکلی بوده که نمی‌توانم این افراد را بر اساس ویژگی‌های گروه‌‌بندی‌های مرسوم از طریق مسلک، زبان، صنف، قومیت، باورهای مذهبی و اعتقادات سیاسی دسته‌بندی کنم لذا در اینجا روش خودم را ارائه می‌دهم با تاکید بر این نکته که این دسته‌بندی نهایی شده نیست، بر مبنای پژوهش خاصی انجام نشده و بیشتر جنبه مشاهده‌ای و استنباطی دارد. البته تقسیم‌بندی دیگری هم بر اساس دوره زمانی ورود به کانادا نسبت به دهه‌های بعد از انقلاب وجود دارد که به دلیل ارتباط کمتر با سرفصل این مطلب در اینجا از آن در می‌گذرم و به وقت مناسب‌تری حواله می دهم.

به طور خلاصه من مهاجرین ایرانی در این سه گروه، دسته‌بندی می‌کنم:

واقع‌گرایان (عموماً متخصص) در جستجوی مکانی بهتر برای زندگی،
فراریان رویاپرداز در آرزوی یافتن بهشت روی زمین و
جویندگان یک هاوایی دائمی

در بررسی وضعیت حال، میزان موفقیت احتمالی در آینده و سرمایه‌ای که هر یک باید به کانادا بیاورند، این سه گروه تفاوت‌های بسیاری با یکدیگر دارند.

واقع‌گرایان جستجوگر

طیف گسترده‌ای از مهاجرین از طبقه متوسط تحصیل کرده ایران و بر اساس ویزای نیروهای ماهر به کانادا می‌آیند (در ظاهر، عددی بین ۵ تا ۷ هزار نفر در هر سال). البته همه کسانی که با این نوع ویزا به کانادا می‌آیند در این دسته‌بندی قرار نمی‌گیرند و برای برخی از آنها استفاده از این ویزا فقط به جهت بهره‌مندی از یک فرصت است. در کنار افرادی با ویزای نیروهای ماهر، می‌شود تعدادی از دارندگان ویزای سرمایه‌گذاری را هم در همین طیف «واقع‌گرایان جستجوگر» قرار داد.

صرفنظر از نوع ویزا، چه نکاتی در مورد این افراد صادق است؟ این دسته عمدتاً در این زندگی روبه راهی دارند. بیشتر آنها خیلی ثروتمند نیستند اما چنانچه بخواهند در ایران زندگی کنند با مشکل جدی روبرو نیستند و مشخصاً دلایل سیاسی هم در تصمیم آنها به مهاجرت نقش اصلی و کلیدی ندارد هرچند که بی‌تاثیر هم نیست. به معنای دیگر، ممکن است بسیاری از آنها در دل صفات خاصی را برای حکومت بیشتر بپسندند و یا انتقادات جدی از کیفیت و نوع روابط حاکم بر مناسبات کشور داشته باشند اما چیزی که آنها را بیشتر آزار می‌دهد الگوی زندگی و کار در ایران است؛ مواردی که اخلاق فردی، اخلاق اجتماعی و اخلاق حرفه‌ای را مجموعاً در بر می‌گیرد و از شیوه رانندگی کردن در ایران، تا عدم احترام به حقوق یکدیگر، پارتی‌بازی، فقدان فرهنگ احترام به کار، وقت ناشناسی، فقدان شایسته‌سالاری، فقدان تعهد به مشتری، فساد مالی و رشوه‌گیری، بی‌ثباتی در قوانین، مقررات و مدیران و دهها عامل دیگر را در بر می‌گیرد. این افراد که به واسطه میزان تحصیلات، پایگاه اجتماعی و الزامات تحصیلی و شغلی تماس مداوم‌تری با جهان پیرامونی دارند و از نزدیک با الگوی زندگی و کار دیگران آشنا هستند، مهاجرت را به رغم همه سختی‌ها و مشقاتش با روحیات و خلقیات خود نزدیک‌تر می‌یابند و احتمال پیشرفت بیشتر و سریع‌تر برای خود و اعضای خانواده‌اشان را دلیل اصلی مهاجرت خود می‌دانند.

البته همه این افراد از مهاجرت تجربه موفقی ندارند و چه بسا تعدادی از آنها نیز به ایران بازگردند اما بیشترین تعداد مهاجرین موفق در میان این طیف قرار می‌گیرند. عده‌ای که بازمی‌گردند عموماً کسانی هستند که موانع موجود خصوصاً مانع زبان یا فقدان مهارت‌های لازم برای ورودی موفق به بازار کار کانادا را بزرگتر از آن می‌بینند که بتوانند در یک زمان معقول و منطقی بر آنها فائق آیند اما واقعیت این است که دلایل جدی‌تر را باید در فقدان حس اعتماد به نفس برای یک شروع جدید، ضعف در انگیزه‌ها، عدم همراهی تمامی اعضا خانواده خصوصاً همسر و از همه مهم‌تر ضعف در اطلاعات و آگاهی‌های کافی اولیه و فقدان آمادگی برای مواجهه با موانع بیان شده یا دستکم گرفتن آنها دانست. مشکلاتی که کنپاریس همه همت خود را صرف رفع آن کرده‌ است.

حال به پرسش کلیدی خود بازگردیم: این گروه به چه میزان پول برای آغاز زندگی جدید نیازمند هستند؟

پاسخ: اگر واقعاً متخصص باشند، با آگاهی و آمادگی کامل نسبت به ضرورت‌های شغلی و حداقل‌های لازم برای زبان انگلیسی آمده باشند، با توجه به گردآوری اطلاعات، روش درست یک زندگی اقتصادی برای ماه‌های آغازین را بدانند، با بدشانسی‌هایی مثل ورود به کانادا در دوران رکود شدید اقتصادی و در استان‌های پرمسئله مواجه نشوند و چند نکته دیگر، آنها بسته به مورد، حتی با همان حداقل‌های لازم قانونی مورد نظر دولت کانادا هم می‌توانند به این کشور بیایند، با روش درست بین ۶ تا ۹ ماه از ذخیره خود مصرف کنند و در این فاصله با اجرای یک برنامه طولانی مدت‌تر (یافتن شغل یا ادامه تحصیل) حساب بانکی خود را از تخلیه شدن نجات دهند.

هر چقدر پول بیشتری همراه این گروه باشد آنها می‌توانند وقت بیشتری برای خود بخرند و فرصت‌های بیشتری را تجربه کنند به شرطی که این پول بیشتر چون مخدر، آنها را از هدف و مسیر اصلی دور نسازد و یا از انجام تجربه‌های مفید اما (ظاهرا) پایین‌تر از موقعیت‌های اجتماعی آنها در ایران باز ندارد. مهم این است که این پول و سرمایه با آگهی کامل در مسیر موفقیت فرد ادای وظیفه کند و برطرف کننده موانع باشد نه ایجاد کننده آنها.

کمتر کسی را در این گروه دیده‌ام که بیش از ۳ سال زمان برای به دست آوردن یک شغل موفقیت آمیز و پردرآمد وقت نیاز داشته باشد که تازه اکثر این مدت هم صرف ادامه تحصیل و در واقع، سرمایه‌گذاری مادی و معنوی برای یک شروع بهتر شده است. افرادی را هم می‌شناسم که در کمتر از ۳ ماه شغل متناسب خود را یافته‌اند.

حتی کسانی که به واسطه محدودیت‌های ساختاری و قانونی نمی‌توانند زود وارد بازار کار شوند (نظیر پزشکان) اگر این مسیر را آگاهانه‌تر طی کنند می‌توانند با موانع بسیار کمتری راه خود را بگشایند و نیاز به سرمایه خیلی زیاد نداشته باشند. البته واضح است که این افراد به زمان و لذا پول، بیش از دیگران نیازمندند. در این باره پیش از این بسیار گفته‌ایم و لذا به تکرار آن موارد نمی‌پردازیم.

برخی از افراد این گروه از من می‌پرسند اگر مثلاً با ۱۰۰ یا ۲۰۰ هزار دلار بیایند می‌توانند یک بیزینس شخصی موفق راه اندازی کنند. همیشه پاسخ می‌دهم چرا که نه؟ برای انجام چنین کاری پول و سرمایه در درجه چندم اهمیت است چون همیشه برنامه‌ها، وام‌ها و گرنت‌هایی برای استفاده هست. مهم این است که کارهای تا قبل از انجام سرمایه‌گذاری اولیه درست انجام شود. اگر این مسیر درست طی شود اگر سرمایه شخصی زیادی هم موجود نباشد، باز می‌توان کار را پیش برد. دیگرانی بوده‌اند که چنین کرده‌اند و موفق بوده‌اند.

اولین اقدامات ضروری در سرزمین جدید؟ ۱۰۰ روز اول در کانادا

immigrationa2z — Wed, 19 Aug 2009 05:34:18 GMT

منبع : سایت شرکت کنپارس

بسیاری از افرادی که برای ورود به کانادا آماده می‌شوند یا کسانیکه به آنجا پا گذاشته‌اند با این پرسش روبرو هستند که چه کارهایی باید به عنوان یک تازه وارد به کانادا انجام دهند؟ و کدام‌ کارها مقدم بر کارهای دیگر است؟ در اینجا به معرفی خلاصه‌ای از این اقدامات می‌پردازیم. تفصیل هر یک از سرفصل‌ها به طور جداگانه ارائه شده و یا در آینده ارائه خواهد شد.

اقداماتی که بهتر است در هفته اول به آنها فکر کنیم

تهیه محلی برای اسکان موقت: در واقع این کار باید قبل از حرکت انجام شده باشد و ما با ورود به کانادا باید به استقرار در آن و کارهای مرتبط با آن اقدام کنیم.

آشنا شدن با شهر و فضای جدید: شاید به نظر برسد این مسئله ساده‌ای است اما شهرهای کانادا خصوصاً شهرهای غیر از استان کبک تفاوت ساختاری فراوانی با شهرهای ایران دارند. شما نیازمند این هستید که با حضور در فضا به مرور خود را با آن آشنا سازید. اطلاع از آدرس دقیق و راه‌های دسترسی به آن مهم است. همچنین شناسایی مسائل مهم مثل حمل و نقل عمومی و مراکز فروش مهم هستند. تهیه نقشه کلی شهر و آشنایی با نقاط کلیدی نزدیک محل زندگی لازم است. اگر ماشین خریدید، تهیه نقشه کامل شهر که به صورت یک دفترچه پرحجم است یکی از واجبات است. (توصیه از پگاه : اگر به اینترنت پر سرعت دسترسی دارید حتما از طریق برنامه google map/google erath قبل از ورود ٬ شهر مقصد و محل هایی از قبیل بانک و کتابخانه ...را کاملا شناسایی کنید)

کنار آمدن با مسئله تغییر ساعت خواب: نقاط مختلف کانادا با ایران حدوداً بین ۷ تا ۱۱ ساعت اختلاف افق دارند. تنظیم ساعت طبیعی بدن با ساعت واقعی محیط برای بعضی بسیار سخت و برای برخی دیگر راحت و سریع‌ انجام می‌شود. اما اگر با روش‌های درست برای حل آن اقدام نکنید ممکن است حتی تا چند هفته درگیر آن شوید.

دریافت محموله‌های ارسال شده از ایران: شما به احتمال زیاد بارهایی را جداگانه فریت کرده‌اید. باید زمانی برای پیگیری دریافت این محموله و انجام کارهای مرتبط فرودگاهی و گمرکی اختصاص دهید.

ثبت نام برای کلاس زبان رایگان: شاید به نظر این مسئله خیلی عجولانه به نظر برسد اما چنین نیست. بعداً در پست مربوطه توضیح خواهیم داد که علاوه بر منافع بسیار زیاد آموزشی و اجتماعی که حضور در کلاس‌های زبان انگلیسی ویژه تازه واردان دارد برای ثبت یک آدرس که نشان دهنده اقامت شما باشد نیز از اهمیت زیادی برخوردار است و همین بعداً می‌تواند در مواردی به شما کمک کند.

اقدام برای دریافت بیمه خدمات درمانی موقت: اگر به چنین بیمه‌ای نیازمند هستید و از ایران هم آن را تهیه نکرده‌اید باید در چند روز اول برای دریافت این بیمه از شرکت‌های کانادایی اقدام نمایید.

تقاضای SIN: بعداً درباره اهمیت Social Insurance Number که به اختصار SIN نامیده می‌شود در موضع خود سخن خواهیم گفت. شما تقریباً هیچ کار مهمی از جمله استخدام در یک مکان معتبر را بدون داشتن این کد نمی‌توانید انجام دهید. به دلیل اهمیت این کد ملی، توصیه این است که در همان چند روز اولیه برای آن تقاضا دهید. دریافت این کد بسته به روشی که تقاضا کرده‌اید بین ۱۰ تا ۱۵ روز کاری (۲ تا ۳ هفته) طول می‌کشد.

فعال کردن یا گشایش حساب بانکی: این دیگر جای بحث ندارد. شما باید هرچه زودتر برای گشایش حساب و کارهای مرتبط بعدی اقدام کنید تا بتوانید راحت‌تر به حیات خود ادامه دهید! علاوه بر این صورتحساب ماهانه بانک یکی از بهترین مدارک اثبات آدرس اقامت شما در کانادا برای موارد ضروری دیگر چون گواهینامه رانندکی و کارت بهداشت است.

آغاز جستجو برای یافتن مکان اسکان دائم: چنین کاری باید به بدون فوت وقت آغاز شود اما میزان سرعت و همچنین مشخصات مکان مورد نظر به مشخصات مکان اسکان موقت و میزان روشن بودن برنامه‌های بعدی شما بستگی دارد. مثلاً اگر شما در یک هتل یا کاندو اسکان دارید و شبی ۷۰ تا ۱۰۰ دلار (و حتی بیشتر) پرداخت می‌کنید باید تلاش کنید تا حداکثر تا پایان هفته اول مکان دیگری را بیابید. حتی اگر این مکان برای اسکان دائم شما نباشد نباید بیش از شبی ۵۰ دلار برای آن پرداخت نمایید. این مکان البته باز هم موقت خواهد بود اما به شما امکان می‌دهد که جستجوی دقیق‌تری برای یافتن محل دائمی‌تر انجام دهید ضمن اینکه ممکن است شما هنوز برنامه روشنی برای آینده نداشته باشید و مجبور شوید اصلاً از شهری که در آن لندد شده‌اید بروید. هدف این است که نهایتاً برای اسکان دائم یک خانواده سه‌نفره (مثلاً در تورنتو) بسته به موقعیت و امکانات مکانی یافت شود که شما برای اقامت دائم بین۷۵۰ تا ۱۱۰۰ دلار برای آن پرداخت کنید. البته برای کاندوها رقم اجاره ممکن است ۲۰۰ تا ۴۰۰ دلار بیشتر باشد اما شخصاً اجاره کردن کاندو به عنوان مکان اسکان دائم برای تازه واردین فاقد کار را توصیه نمی‌کنم.

تهیه کارت تلفن: هیچ چیز مثل اولین تماس‌ و اعلام شماره‌های ارتباطی شما، خانواده‌ها و دوستان شما در ایران و خود شما را خوشحال و راضی نخواهد کرد. برای این کار شناسایی و بکارگیری کارت تلفن‌های معتبر و کارا ضروری است.

اقداماتی که بهتر است در هفته دوم تا چهارم به آنها بپردازیم

در چشم برهم زدنی هفته اول اقامت در کانادا می‌گذرد و شما بیشتر باور می‌کنید که دوره جدیدی در زندگی شما آغاز شده و باید متناسب با این دوره جدید تصمیم‌ بگیرید و عمل کنید. در اینجا به سرفصل‌های بخشی دیگر از کارهای ضروری که باید آنها را در ماه اول سر و سامان داد می‌پردازیم.

یافتن مکان اسکان دائمی: حتی اگر در هفته اول جستجو را آغاز نکرده باشید دیگر جای تاخیر نیست. شما لازم است تا پایان ماه اول ورود خود به کانادا، حتماً مکان اقامت دائمی خود را بیابید مگر آنکه دلیل منطقی داشته باشید؛ مثلاً تصمیم به مهاجرت به یک شهر دیگر گرفته باشید.

دریافت گواهینامه: دریافت گواهینامه را دراولویت قرار دهید ولو اینکه قصد رانندگی نداشته باشید. در کانادا شما با دادن آزمون کتبی آیین‌نامه دارای گواهینامه خاصی می‌شوید. این مدرک معتبرترین و پرکاربردترین مدرک شناسی ID Card محسوب می‌شود و با داشتن آن لازم نیست همه جا پاسپورت و برگه لندینگ خود را همراه داشته باشید. با این مدرک شما تمایزی با سایرین نخواهید داشت.

تهیه کارت اعتباری: کارت‌های اعتباری Credit Cards محاسن و معایب زیادی دارند که بعداً به تفصیل به آن خواهیم پرداخت اما بنا بر دلایل متعدد داشتن یکی از آنها لازم است. ممکن است مجبور باشید با به حساب گذاشتن پول، در واقع خودتان پشتوانه اعتبار خود شوید.

شناسایی نزدیک‌ترین کتابخانه عمومی: کتابخانه‌های عمومی در کانادا آنقدر با ایران تفاوت دارند که شاید فقط در لفظ یکی باشند. این کتابخانه‌ها یکی از نعمت‌ها برای تمام کانادایی‌ها هستند اما برای مهاجرین از نان شب واجب‌ترند. حتماً در نزدیک‌ترین شعبه ثبت نام کنید. پیشنهاد می‌کنیم در زمان اجاره مکان اسکان به میزان فاصله آن با یک شعبه کتابخانه عمومی (ترجیحاً شعبه مرکزی یا اصلی) به عنوان یک پارامتر اصلی نگاه کنید.

اقدام برای دریافت Child Tax Benefit: دولت کانادا کمک‌های مالی و غیرمالی زیادی به شهروندان نیازمند این کمک‌ها می‌کند که از مشهورترین آنها کمک مالی برای پشتیبانی از کودکان است که بر مبنای درآمد افراد و سن و تعداد فرزندان محاسبه می‌شود. با تکمیل و ارسال فرم‌ مربوطه می‌توانید درآمد ماهانه‌ای هرچند محدود داشته باشید.

ثبت نام بچه‌ها در مدرسه یا مهدکودک: اگر بچه دارید ثبت نام آنها از اولین نکات ضروری است. به دلیل تفاوت نظام آموزشی ایران و کانادا آشنایی با این نظام قدری زمان می‌برد. همچنین ممکن است دریافت برخی خدمات (نظیر کمک هزینه دولت برای شهریه مهدکودک) نیازمند انتظار در صف باشید پس زودتر با این الزامات آشنا شوید و سریع‌تر اقدام نمایید.

اقدام برای کارت بهداشت (خدمات درمانی): کارت بهداشت شما که طیف گسترده‌ای از خدمات درمانی رایگان را برایتان به ارمغان می‌آورد در سه ماه اول ورود به کانادا کاری برایتان نخواهد کرد اما قبل از این تاریخ برای دریافت آن باید اقدام نمایید.

عادت به تنظیم برنامه روزانه و هفتگی: کسانیکه پست‌های قبلی خصوصاً درارتباط با برنامه‌ریزی زمانی و مدیریت زمان Time Management را مطالعه کرده‌اند می‌دانند که بدون تنظیم برنامه چه اتلاف وقتی ممکن است حادث شود. شما در دو هفته اول به دلیل جابجایی و حرکت بزرگی که انجام داده‌اید زمان‌های بیشتری را استراحت خواهید کرد اما بعد از آن باید هدف‌های روشنی برای خود تعریف کنید و با یک برنامه دقیق آنها را تعقیب نمایید تا دچار سستی، رخوت و اتلاف منابع نشوید.

شرکت مرتب در کلاس‌های زبان: در هفته‌های اول که هنوز برنامه‌های کاری و درسی روشنی ندارید مرتباً در کلاس‌های رایگان زبان شرکت کنید. این کلاس‌ها یکی از بهترین منابع آشنایی با فرهنگ کانادا، اطلاع از آخرین اخبار، آشنایی با فوت و فن برخی مسائل و از همه مهم‌تر آغاز فرآیند شبکه‌سازی جدید در کاناداست.